Δημοτικό Σχολείο Κεφαλοχωρίου Σερρών

Κεφαλοχώρι Σερρών: Χιονισμένα τοπία

Ανω Πορόια Σερρών: Ένας μικρός επίγειος παράδεισος

Μακριά από την οικονομική κρίση και τη δυσπραγία που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες φαίνεται πως είναι το ακριτικό κεφαλοχώρι του δήμου Σιντικής τα Ανω Πορόια. Πρόκειται για ένα μικρό εμπορικό κέντρο, 1600 περίπου μόνιμων κατοίκων. Βρίσκεται σε μία μοναδική γεωγραφική θέση, στους πρόποδες του όρους Μπέλες, βορειοδυτικά της λίμνης Κερκίνη, σε υψόμετρο 385 μέτρων, μέσα σε ένα δάσος από....
υπεραιωνόβια πλατάνια. Από πολλούς χαρακτηρίζεται ως ένας μικρός επίγειος παράδεισος. Η κεντρική του πλατεία σφύζει καθημερινώς από ζωή. Φούρνοι, μπακάλικα, μικρομάγαζα, κρεοπωλεία που «μοσχοπουλούν» το βουβαλίσιο κρέας και τον απίθανο καβουρμά της περιοχής, καφενεία παραδοσιακά και μοντέρνα που πλέκουν το χθες με το σήμερα, κέντρα διασκέδασης, παραδοσιακά πέτρινα ξενοδοχεία που κάνουν το ακριτικό χωριό να ξεχωρίζει και να αποτελεί πόλο έλξης εκατοντάδων τουριστών. Κύριο χαρακτηριστικό του ακριτικού χωριού οι απομείναντες νερόμυλοι, που κάποτε αποτελούσαν και μοχλό ανάπτυξης της περιοχής. Τα Ανω Πορόια αποτελούσαν ένα από τα πρώτα μικρά εμπορικά κέντρα ανάπτυξης της Μακεδονίας, καθώς από το 1935, την εποχή που ακόμα μεγάλα αστικά κέντρα δεν είχαν αξιοποιήσει τα πλεονεκτήματα του ηλεκτρισμού, το χωριό ηλεκτροφωτίστηκε από αυτόνομη μονάδα παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος.

Σύμφωνα με τους ιστορικούς αναλυτές το χωριό κατοικήθηκε από Έλληνες της Μοσχόπολης, της Νότιας Ηπείρου, της Πίνδου και του Γράμμου πριν και μετά τον Αλή Πασά. Η ονομασία Πορόια φαίνεται ότι προϋπήρχε. Ο νέος οικισμός ονομάσθηκε Άνω Πορόια προς διάκριση από τον προϋπάρχοντα, ο πληθυσμός του οποίου αποτελείτο από Τούρκους φερμένους από τα βάθη της Μικράς Ασίας για εποικισμό των αραιοκατοικημένων περιοχών. Η λέξη Πορόια κατά μία έννοια σημαίνει στη σλαβική γλώσσα χείμαρρος. Οι γνώμες διίστανται, καθώς ιστορικοί ισχυρίζονται ότι η ονομασία Πορόια είναι καθαρά ελληνικής καταγωγής και προέρχεται από συμφυρμό των λέξεων πόρος, διάβαση, πέρασμα και ρέω.

Στις αρχές του 19ου αιώνα το χωριό δέχθηκε μεγάλο κύμα Ελλήνων από την μικρά Ασία και τον Πόντο οι οποίοι μετέφεραν ένα νέο πολιτισμό στην περιοχή, όπου τον ασπάζονται οι ντόπιοι και σημειώνεται αλματώδης πρόοδος και ανάπτυξη.

Σήμερα το χωριό αποτελεί πόλο έλξης πολλών τουριστών καθ’ όλη της διάρκεια του χρόνου προσφέροντας μοναδικέ στιγμές σε κάθε επισκέπτη. Τρεχούμενα νερά, αιωνόβια πλατάνια και το ξηρό κλίμα της περιοχής είναι η ανάσα ζωής που προσφέρουν τα Άνω Πορόια. Ο οικισμός είναι χτισμένος αμφιθεατρικά και διατηρεί τα χαρακτηριστικά της Μακεδονίτικης Αρχιτεκτονικής που έφεραν οι βλαχόφωνοι Έλληνες από την Ήπειρο και Δυτ. Μακεδονία. Πέτρινα στενά καλντερίμια, που ακολουθούν τα μικρά ρυάκια και φτάνουν στην κεντρική πλατεία του χωριού όπου γίνονται ορατές οι λίμνες Κερκίνη και Δοϊράνη.

Τα Ανω Πορόια φαντάζουν να είναι καρφωμένα μέσα στο δάσος. Σε απόσταση μόλις λίγων χιλιόμετρων, στα όρια με το Κιλκίς, ο επισκέπτης φτάνει στο δάσος των Κρουσσών το οποίο αποτελείται από φυλλοβόλα δάση δρυός, με πυκνή βλάστηση και πυκνό δίκτυο ρεμάτων και χαραδρών που φιλοξενεί πλούσια χλωρίδα.

Την ίδια ώρα το όρος Μπέλες που στέκει αγέρωχο πάνω από τα Ανω Πορόια είναι ιδανικό για όσους αναζητούν εξορμήσεις στην φύση. Πεζοπορία, περιήγηση με άλογα, mountain bike και μοναδικές διαδρομές με 4Χ4 στα βάθη του βουνού είναι μερικές από τις δραστηριότητες που προσφέρονται στην περιοχή.

Όσο για τους λάτρεις του καλού φαγητού τα Ανω Πορόια υπόσχονται γαστριμαργικές απολαύσεις σε πολλές επιλογές. Σπεσιαλιτέ της περιοχής θεωρείται το βουβάλι που είναι μαγειρεμένο σε διάφορες παραλλαγές, ενώ η φρέσκια πέστροφα κερδίζει και τον πιο απαιτητικό επισκέπτη.

Αποχαιρετώντας τα Ανω Πορόια οι φρέσκιες σπιτικές μαρμέλαδες και τα γλυκά του κουταλιού αποτελούν το καλύτερο σουβενίρ από τον Συνεταιρισμό Γυναικών Ποροΐων όπου γυναίκες της περιοχής βάζοντας το μεράκι τους και σε συνδυασμό με τα αγαθά της φύσης και το ταλέντο τους ζωντανεύουν την παράδοση στα γλυκά και στα χωριάτικα ζυμαρικά.

Τα Ανω Πορόια και ευρύτερα η περιοχή της Κερκίνης φιλοξενούν ετησίως περισσότερους από 250.000 επισκέπτες, με όλους εκείνους που επιθυμούν έστω και αυθημερόν να αποδράσουν από την καθημερινότητά τους.

 

το διαβάσαμε:http://serraia.blogspot.com/2011/07/blog-post_07.html

Αποτελέσματα εκλογών στον Πολιτιστικό-Αθλητικό Σύλλογο ΣΤΡΥΜΩΝ Στρυμονικού

το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιτικού Συλλόγου για το έτος 2012 είναι

Πρόεδρος:                     Ζαχαράς Απόστολος
Αντιπρόεδρος:               Ταμπάκη Μαννουέλα
Γενικός Γραμματέας:    Κελλίδου Σουλτάνα
Ταμίας:                            Βουγιουκλής Αργύρης
Μέλος:                             Γραμματοπούλου Αλίνα
Μέλος:                             Διαμαντίδου Ιωάννα
Μέλος:                             Ευαγγέλου Γεώργιος
Μέλος:                             Τερζή Σουλτάνα
Μέλος:                             Μεντή Ελένη

Αναπληρωματικά μέλη:

Ανδρεάδης Ανδρέας
Βλάχος Ευάγγελος
Θεοδωρακίδου Σταυρούλα
Σαλμπάση Ελένη

Κουλουράκια στο Στρυμονικό

όσο θυμάμαι νοστιμιές από τα παιδικά μου χρόνια, τόσο αναδύονται γεύσεις από τον Φούρνο της γειτονιάς αλλά και από την ξύλινη σόμπα που είχαμε στην υπαίθρια κουζίνα, δίπλα από την παράγκα (αποθήκη) Η μητέρα μου η κυρία Νεραντζούλα, πάντα ετοίμαζε κουλουράκια και ποτέ δεν έλειπαν από το σπίτι. Αφού προετοίμαζε την ζύμη, τα έδινε διάφορα σχήματα, χρησιμοποιώντας μια μηχανή που της είχανε κάνει δώρο μάλλον στο γάμο της. Η μηχανή είχε ένα πολυκόφτη που έδινε στα κουλουράκια τουλάχιστον 5- 6 σχήματα. Ας όμως δούμε τι υλικά χρησιμοποιούσε τότε η μητέρα.

1. 2 κιλά αλεύρι για όλες τις χρήσεις, αν και πολλές φορές αγοράζαμε χύμα αλεύρι από τον φούρνο τότε στην πλατεία του Στρυμονικού
2. 8-9 κουταλάκια baking powder
3. 3-4 φλυτζάνια ζάχαρη
4. 12-14 αυγά : είχαμε πολλά, οι κότες γεννούσαν συνέχεια
5. γάλα, 1-2 ποτήρια
6. βανίλιες, τώρα θα σας γελάσω αλλά πρέπει να ήταν αρκετές: από δίπλα μου λένε 5-6
7. κρόκους αυγών διαλυμένους, χτυπημένους με πηρούνι για το άλλειμα τους
8. ξέχασα το βούτυρο..περίπου 4 φλυτζάνια του τσαγιού

πως τώρα τα έκανε :

--Χτυπάμε τη ζάχαρη με τα αυγά και το βούτυρο πολύ καλά. Σε μια μεγάλη γαβάθα βάζουμε το αλεύρι και το baking powder, κάνουμε μια καλή τρύπα στη μέση, όπου ρίχνουμε το μείγμα που έχουμε δημιουργήσει.

--Ανακατεύουμε λίγο για να αρχίσουν τα υλικά να δένουν και ρίχνουμε μετά το γάλα και τις βανίλιες όλες.

--Ζυμώνουμε μέχρι η ζύμη να γίνει αφράτη και να δείχνει όμοια.

--άν έχουμε μηχανή βάζουμε μικρές μπαλίτσες στην υποδοχή και δίνουμε τα σχήματα που θέλουμε. Αν όχι, τότε πλάθουμε με τα χέρια μας κουλουράκια, δίνοντας τα χήματα που επιθυμούμε.

--Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για περίπου 50 λεπτά. Μην ξεχάσετε να τα αλείψετε με αυγό.

όταν τα έβγαζε από τον φούρνο, μύριζε όλο το σπίτι αλλά και η γειτονιά. Τα τοποθετούσε σε πανέρια, την δεκαετία του 1970, μετά βγήκαν τα πλαστικά σκεύη (τάπερ) και ήταν ένα από τα αγαπημένα γλυκίσματα.